Een bus vol geladen

  • Gepubliceerd: 18 juli 2019
  • Antine

‘De bus zit vol met rolstoel, pakken luiers, douchestoel en Brinta’

Een uitdaging ligt voor ons. Nog drie weken en dan begint onze vakantie met het hele gezin. We gaan naar Frankrijk. Deze afstand vraagt om enkele tussenstops. Om mijn zoon in zijn rolstoel uit onze bus te krijgen moet het uitrijpad vrij blijven. Dit betekent dat we ondanks de ruimte niet eens heel veel mee kunnen nemen. 

Ik begin mijn vakantiechecklist met handdoeken, bedlinnen en kleding. Verder niet vergeten de verbandtrommel en de noodmedicatie in geval van een epilepsieaanval. Het adres van het dichtstbijzijnde ziekenhuis. Je weet maar nooit. Een reistas met het benodigde proviand voor onderweg. Een XL-verschoningsmat, omdat onderweg niets fatsoenlijks voor handen is. 

De douchestoel mag zeker niet ontbreken. Leuk zo’n aangepast vakantiehuis, maar de aanwezige toiletstoel voor volwassenen gaat hem niet worden voor mijn zoon. Met zijn tengere postuur verdwijnt hij zo in de wc. Wat ook mee moet, is de verhoogde bedrand. Door mijn man zelf gemaakt om het vallen uit het hoog-laag bed te voorkomen. 

Wie het Franse woord voor Brinta weet, mag het zeggen. La baguette is niet aan mijn zoon besteed, daarom nemen we voor de zekerheid een voorraad pap van huis mee. Daarbij nog de benodigde pakken luiers. Die zijn van dergelijk groot formaat dat ze zeker plek voor twee kledingtassen innemen. 

Mijn vakantiechecklist wordt alleen maar langer, ik moet gaan schrappen. We laten thuis het loophulpmiddel, de statafel en de aangepaste eetstoel. Voor mijn zoon geen verplichte sta-oefeningen. Ik streep door ‘meenemen’ en wijzig dit in ‘bestellen’ handdoeken en bedlinnen bij de woning. Scheelt mij straks een bult was. Elk nadeel heeft zo zijn voordeel. Laat de vakantie maar beginnen.

Antine

Ik ben Antine en moeder van een dochter en zoon. Mijn zoon heeft een ernstige meervoudige beperking... Bekijk profiel en blogs