LETTERlijk

  • Gepubliceerd: 14 april 2020
  • Michiel

Het is de week van het autisme. Om eerlijk te zijn is deze door het hele coronagebeuren mij eigenlijk totaal ontgaan. Nu moet ik ook eerlijk bekennen, dat ik er elk jaar aan herinnerd moet worden, dat er een speciale week is, voor mensen zoals mijn zoon.

Eigenlijk is het voor junior en mij elke week de week van autisme. Elke dag. We merken het niet eens meer dat het in ons leven is. We zijn soort van immuun voor het autisme geworden. Kon dat ook maar zo gemakkelijk met corona.

Nu overdrijf ik natuurlijk wel een beetje, want immuun word je niet. Autisme wordt normaal in je leven. Je kind heeft een bepaalde structuur en rationele logica nodig en die geef je. In het begin met vallen en opstaan en nu… nog steeds met vallen en opstaan. Wat dat betreft verschilt het autisme niet heel erg met het niet autistische leven.

Junior bijvoorbeeld is een beetje net als zijn vader, een schrijver. Hij neemt alles heel LETTERlijk. En zijn pa neemt vaak de verkeerde letters om een zin te vormen voor hem. We gaan zo naar het bos. De letters in het woordje ‘zo’ hebben geen betekenis in Juniors brein en de rest van de zin neemt hij letterlijk. Dus ik moet letterlijk opletten met welke letters ik woorden smeed, om misverstanden te voorkomen.

Volgt u me nog?

Nu was bovenstaande een beetje spelen met de Nederlandse taal, iets wat ik graag doe als schrijver. Maar bij mijn zoon moet ik daar voorzichtig mee zijn. Woorden als zo, straks, dadelijk of eventueel, kent hij niet. Ja, hij kent ze wel, maar hij kan er geen betekenis aan geven. Het is aan of uit. Ja of nee. Duidelijkheid. Ik weet niet hoe het met andere autisten zit, maar ik vermoed dat dit wel een universeel iets is voor hen.

In deze bizarre tijden van corona, valt school weg, opvang, therapie, alles behalve de thuissituatie. Best een zwart gat, waar zo’n jongen invalt. Helemaal omdat het hem totaal niet duidelijk is waarom. Junior heeft geen weet van het woord corona. Hij weet wel dat er iets speelt, waardoor alles anders is. Maar dat dit door een woord corona komt… Nee.

Het enige wat hij op dit moment begrijpt is: of ik zit de hele dag bij mama, of ik zit de hele dag bij papa. Aan/Uit. Letters die hij begrijpt. Woorden die hij snapt. School is uit. Check. Therapie is uit. Check. Opvang is uit. Check.

Volgt u me nog steeds?

Ditmaal overdrijf ik niet. Hoe krijg ik iets uitgelegd wat veel onrust en verwarring kan veroorzaken, en heel moeilijk is uit te leggen aan iemand die niet alle logica in huis heeft? Door het LETTERlijk te maken. Ja of nee, aan of uit.

Terwijl ik dit schrijf, zit mijn zoon vrolijk te spelen. Sorteerblokjes aan, opvang uit. Hij begrijpt het. Ik begrijp hem, al struikelend over mijn eigen letters. En ik ben supertrots op hem. Letterlijk.

Michiel

Michiel schrijft over alles wat een ander vaak over het hoofd ziet. De kleine dingen. Zo ook zijn zo... Bekijk profiel en blogs