Wel en wee in Griekenland

  • Gepubliceerd: 29 oktober 2019
  • Maike

Ik sta buiten bij het heerlijke appartement in Griekenland, waar we een weekje genieten van de zon. We hebben onze vakantie dit jaar geboekt via een reisorganisatie, voor het eerst alles lekker uit handen gegeven. Met het idee dat als er iets mis mag gaan, we op hun hulp kunnen terugvallen. Ze hebben heel goed met ons meegedacht en los van wat vertraging op Schiphol op de heenreis, is alles helemaal perfect. Het complex en het appartement zijn supergoed toegankelijk.

We hebben net heerlijk gegeten bij een restaurantje waar Paul niet verder kwam dan de begane grond, waar alle tafels bezet waren. Maar de obers pakte gewoon een tafeltje, tilden deze de trap op en zo konden we er toch eten.

Gouden moment

Nog fijner was het strand waar we gisteren de hele dag gezeten hebben! We konden met de auto tot bij het strand komen, en over het zand lagen allemaal houten vlonders. Dus konden we met de rolstoel het strandtentje bereiken, waar we heerlijk op een loungebank zijn neergezegen. Af en toe nam ik een duik in de lauwwarme zee, we dronken rosétjes en ice coffee, echt helemaal ontspannen. Paul moest zelfs een traantje laten, want sinds de rolstoel was hij niet meer op het strand geweest. Het was echt een gouden moment.

‘KNOEP’

Maar goed, ik sta dus op ons terras en opeens roept Paul me. Ik loop naar binnen. Pauls rolstoel ligt ondersteboven en hij zit op de grond de rolstoel te bestuderen. ‘Ik hoorde opeens KNOEP! legt hij aan me uit. We zien niks vreemds. Hij klimt weer in de stoel en rijdt wat heen en weer, je hoort de stoel rammelen. En dan zie ik het opeens, een stang onder de zitting hangt los. Als we het van dichtbij bekijken, blijkt het metaal gewoon helemaal gebarsten te zijn. De stang zit los en die krijgen wij zelf niet zomaar vast. De stoel is wel te gebruiken maar erg instabiel en met alle hobbelige wegen en stoepen hier op het eiland, wil je wel in een stabiele stoel zitten.

Zoektocht naar reparateur

We gaan eerst maar naar bed, op dit late uur is er weinig wat we kunnen doen. De volgende ochtend beginnen we aan een belronde:

-Medipoint: Mogen wij de rolstoel laten repareren? Ja hoor, dat is geen probleem.

-De verzekering: wat wordt er vergoed en wat niet? De reparatiekosten worden niet vergoed, een eventueel vervangende rolstoel wel.

Top, dan kunnen we verder. We bellen de reisorganisatie. Ons idee is dat een van de medewerkers op het eiland even naar ons toekomt en ons helpt met het zoeken naar een reparateur en een huurrolstoel.

Al snel blijkt dat dat simpeler klinkt dan het is…

We krijgen niet de lokale medewerker aan de telefoon, maar de centrale in Nederland. De eerste vraag die zij stellen is ‘Heb je al een formulier ingevuld?’ Wat? Een formulier? Nee joh, ik wil gewoon dat de medewerker even komt en ons helpt.

Heft in eigen handen

Uiteindelijk belooft ze ons dat we worden teruggebeld. Dus we besluiten zelf even niks te ondernemen en te wachten. Maar als er na een paar uur nog niemand gebeld heeft, nemen we toch het heft in eigen handen.

We gaan met de wiebelige rolstoel naar de receptie van het complex. En daar blijkt de eigenaar te staan. En binnen 5 minuten is het opeens geregeld als hij de magische woorden uitspreekt ‘I will take it to my brother, he will fix it (Ik breng hem naar mijn broer, die zal hem maken.)’ En wonder boven wonder heeft hij ook nog wel een tijdelijke rolstoel.

Als de dame van het reisbureau eindelijk terugbelt, met de mededeling dat ze geen vervangende rolstoel heeft kunnen vinden op het hele eiland, zit Paul al hoog en droog in zijn leenrolstoel.

Perfect is het niet

Helemaal perfect is het allemaal niet, want Paul kan zich in de leenrolstoel niet zelf voortbewegen. En zo duw ik hem een dag lang rond: naar het toilet, naar bed, naar het zwembad. We gaan ook een dagje op stap, want we zijn hier maar een weekje en willen ook wat zien. Uiteindelijk hebben we toch lol, ook al voelt Paul zich nog gehandicapter dan anders en vind ik er ook weinig aan dat ik moet duwen en niet gewoon naast hem kan lopen.

Als we die dag terug komen in ons appartement wacht een aangename verrassing: de rolstoel is al gerepareerd. De gebroken stang is netjes gelast en alles is weer helemaal stevig.

Blij met broer

Het is echt fijn dat in Nederland zoveel dingen zo goed geregeld zijn, als je ziek bent, in een rolstoel zit, mantelzorger bent… We hebben een van de beste zorgregelingen van de wereld. Maar soms wil je geen formulieren hoeven invullen Dan is het fijn dat er gewoon iemand een broer heeft die het binnen een dag en voor maar 30,- helemaal oplost.

Vlog: avonturen thuis en uit

Ben je benieuwd wat we op vakantie nog meer hebben meegemaakt? Paul en ik hebben een wekelijks vlog op YouTube waarin we je meenemen op onze avonturen thuis en uit. Je vindt onze vlogs op YouTube onder de naam Roulerdanslavie. Hopelijk ga je ons volgen en liken!

Maike

Ik ben Maike. Ik werk als consultant, ben creatief en nieuwsgierig naar de wereld. Sinds 4 jaar heef... Bekijk profiel en blogs